yoawarat

วันศุกร์ที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

โลหะปราสาทวัดราชนัดดา

พระพุทธเสฏฐุตตมมุนินทร์ เป็นพระพุทธรูปที่มีความสำคัญในฐานะ พระประธาน ที่ประดิษฐานอยู่ภายในวัด สอดคล้องกับบริบทของวัดราชนัดดารามวรวิหาร โดยมีรายละเอียดที่น่าสนใจตามที่ปรากฏในแหล่งที่มาดังนี้

ความหมายของนาม ชื่อของพระพุทธรูปองค์นี้มีความหมายอันเป็นมงคลว่า พระพุทธองค์ผู้ทรงประเสริฐสูงสุดยิ่งใหญ่เหนือกว่าพระมุนีใดในโลก การตกแต่งภายในและจิตรกรรมฝาผนัง ผนังภายในบริเวณที่ประดิษฐานพระพุทธรูปองค์นี้ได้รับการตกแต่งด้วยภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีเอกลักษณ์ โดยมีการใช้โทน สีน้ำเงิน เป็นหลัก ซึ่งเป็นสีที่เริ่มได้รับความนิยมมาตั้งแต่สมัยรัชกาลที่ 4 เป็นต้นมา ประวัติและยุคสมัย มี

การสันนิษฐานว่างานจิตรกรรมฝาผนังรอบองค์พระประธานถูกเขียนขึ้นในสมัยที่ พระประสิทธิ์สุตคุณ แดง เขมทตฺโต ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาส ซึ่งตรงกับรัชสมัยของ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว (รัชกาลที่ 5) จุดสังเกตที่สำคัญที่ผนังระหว่างประตูทางเข้าด้านหน้าอีกด้านหนึ่ง มีภาพเหมือนของพระประสิทธิ์สุตคุณ (แดง เขมทตฺโต) ปรากฏอยู่ด้วย ซึ่งเป็นหลักฐานสำคัญในการช่วยระบุยุคสมัยของการ

ตกแต่งภายใน หากคุณต้องการทราบรายละเอียดเพิ่มเติมเกี่ยวกับลักษณะพุทธศิลป์ของพระพุทธรูปองค์นี้ หรือต้องการให้สรุปข้อมูลเกี่ยวกับลำดับเจ้าอาวาสที่เกี่ยวข้องกับการบูรณะวัด ผมสามารถจัดทำ รายงานสรุป (Tailored Report) หรือ ชุดแฟลชการ์ด (Flashcards) เพื่อช่วยในการจดจำข้อมูลสำคัญเหล่านี้ได้นะ การเปรียบเทียบความแตกต่างระหว่างโลหะปราสาทในประเทศไทย และโลหะปราสาทในประเทศศรีลังกา มีประเด็นที่น่าสนใจดังนี้ครับ โดยข้อมูลบางส่วนมาจากภาพในแหล่งที่มา และบางส่วนเป็นข้อมูลเพิ่มเติมจากประวัติศาสตร์สากล

1. สภาพในปัจจุบันและความสมบูรณ์ ประเทศไทย: โลหะปราสาทที่วัดราชนัดดารามวรวิหารเป็น โลหะปราสาทเพียงแห่งเดียวในโลกที่ยังคงความสมบูรณ์อยู่ในปัจจุบัน [จากบทสนทนาก่อนหน้า] ตัวอาคารมีโครงสร้างสถาปัตยกรรมไทยที่ชัดเจน มียอดปราสาทสีทองอร่ามจำนวนมากที่ได้รับการบูรณะอย่างสวยงาม ประเทศศรีลังกาโลหะปราสาท (หรือเรียกว่า โลหะปราสาทโลวามหาปายะ") ปัจจุบัน อยู่ในสภาพปรักหักพัง [จากบทสนทนาก่อนหน้า] หลงเหลือเพียงเสาหินจำนวน 1,600 ต้นที่เคยเป็นฐานของอาคารเดิมในเมืองอนุราธปุระเท่านั้น (ข้อมูลนี้เป็นข้อมูลเพิ่มเติมจากภายนอกแหล่งที่มา)

2. การออกแบบและสถาปัตยกรรม ประเทศไทย มีลักษณะเป็นอาคาร 7 ชั้น มียอดปราสาทรวม 37 ยอด ซึ่งสื่อถึง โพธิปักขิยธรรม 37 ประการ [1จากบทสนทนาก่อนหน้า] รูปทรงเป็นศิลปะไทยประยุกต์ที่มีการซ้อนชั้นลดหลั่นกันอย่างมีระเบียบ ประเทศศรีลังกา ตามบันทึกประวัติศาสตร์ (ข้อมูลภายนอกแหล่งที่มา) โลหะปราสาทเดิมสร้างโดยพระเจ้าทุฏฐคามณี มีความสูงถึง 9 ชั้น และมีห้องพักถึง 1,000 ห้องสำหรับพระสงฆ์ หลังคามุงด้วยแผ่นทองแดง ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ โลหะปราสาท แต่ไม่ได้มียอดแหลมจำนวนมากเหมือนสถาปัตยกรรมไทยที่เห็นในปัจจุบัน

3. ยุคสมัยในการสร้าง ประเทศไทย: เป็นโลหะปราสาท แห่งที่ 3 ของโลก สร้างขึ้นในสมัยรัตนโกสินทร์ (รัชกาลที่ 3) หรือเมื่อประมาณ 180 กว่าปีที่ผ่านมา [จากบทสนทนาก่อนหน้า] ประเทศศรีลังกาเป็นโลหะปราสาท แห่งที่ 2 ของโลก สร้างขึ้นในยุคโบราณ (ประมาณ 100 กว่าปีก่อนคริสตกาล) ซึ่งเก่าแก่กว่าของไทยนับพันปี

Loha Prasat Golden Heritage by ลักษณาวดี มีซิน

วันจันทร์ที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2569

สีลมและบางรัก

Bangkok 2498 by ลักษณาวดี มีซิน

ภาพถ่ายบริเวณแยกบางรัก ถนนเจริญกรุง ในปี พ.ศ. 2498 ร่วมกับข้อมูลทางประวัติศาสตร์จากบทสนทนา สามารถขยายความถึงลักษณะของย่านนี้ในยุคนั้นได้ใน 4 มิติสำคัญ ดังนี้

1. ศูนย์กลางธุรกิจสากลและอิทธิพลจากต่างชาติ ภาพถ่ายแสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าแยกบางรักคือย่านธุรกิจที่ล้ำสมัยที่สุดแห่งหนึ่ง โดยมีการติดตั้งป้ายโฆษณาขนาดใหญ่ของแบรนด์ระดับโลกแบรนด์สินค้าลักชูรีและเทคโนโลยี ปรากฏป้ายของ Mido (นาฬิกาสวิตเซอร์แลนด์) ที่โดดเด่นด้วยหน้าปัดนาฬิกาขนาดใหญ่บนยอดตึก Kodak (ฟิล์มและกล้อง) และ Sheaffer's (ปากกาหมึกซึม)การเชื่อมต่อระดับนานาชาติ: มีป้ายไฟ Fly SAS ของสายการบินสแกนดิเนเวียน ซึ่งสอดคล้องกับประวัติศาสตร์ที่ระบุว่าบางรักเป็นแหล่งพำนักของ คนในบังคับ ต่างชาติ (เช่น อินเดีย มลายู ลังกายะวา) และอยู่ใกล้โรงแรมระดับสากล ทำให้เป็นจุดยุทธศาสตร์ของธุรกิจการบินและการท่องเที่ยว

2. วิถีการเดินทางแบบผสมผสาน (Transition of Mobility) สภาพการจราจรบนถนนเจริญกรุงในภาพสะท้อนถึงยุคสมัยที่เทคโนโลยีการเดินทางแบบเก่าและใหม่มาบรรจบกันพาหนะดั้งเดิมมีการใช้รถสามล้อถีบและจักรยานอย่างหนาแน่น ซึ่งเป็นพาหนะหลักของชาวเมืองและพ่อค้าแม่ค้าในยุคนั้นสัญลักษณ์ของความทันสมัยเริ่มมีรถยนต์ส่วนบุคคลทรงคลาสสิกวิ่งร่วมอยู่บนท้องถนน แสดงถึงสถานะทางเศรษฐกิจที่กำลังเติบโตของย่านนี้

3. โครงสร้างสังคมและสถาปัตยกรรมตึกแถว ภาพสะท้อนถึงผังเมืองที่ถูกวางรากฐานมาตั้งแต่สมัยรัตนโกสินทร์ตอนต้น ตึกแถวพาณิชยกรรม อาคารสองข้างทางเป็นตึกแถวสองชั้นที่มีเอกลักษณ์ สอดคล้องกับข้อมูลที่ว่าที่ดินแถบนี้เป็นของพระมหากษัตริย์และขุนนางที่สร้างให้กลุ่มชาวจีนและกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ เช่าเพื่อทำมาค้าขายและอยู่อาศัยความคึกคักของชุมชน บริเวณทางเท้าเต็มไปด้วยผู้คนที่เดินสัญจรไปมาอย่างหนาแน่น สะท้อนถึงบทบาทของชุมชนชาวไทย ชาวจีน และชาวแขก ที่ร่วมกันขับเคลื่อนเศรษฐกิจในย่านนี้

4. รากฐานของย่านสร้างสรรค์ (Creative Legacy) ความมั่งคั่งทางวัฒนธรรมและธุรกิจที่ปรากฏในภาพปี 2498 คือต้นทุนสำคัญที่ส่งผลต่อปัจจุบัน การที่เจริญกรุงเป็น จุดนัดพบของโลก และมีการสื่อสารผ่านงานออกแบบป้ายโฆษณาที่โดดเด่น ได้กลายเป็นแรงบันดาลใจสำคัญที่ทำให้ย่านนี้ถูกพัฒนาเป็นย่านสร้างสรรค์ และเป็นต้นกำเนิดของเทศกาลระดับเมืองอย่าง Bangkok Design Week ในเวลาต่อมาสรุปได้ว่า แหล่งข้อมูลเหล่านี้ระบุว่า แยกบางรักในปี 2498 คือพื้นที่ยุทธศาสตร์ที่ความเป็นไทยและสากลผสมผสานกันอย่างลงตัว ผ่านสถาปัตยกรรม การค้า และวิถีชีวิตของผู้คนหลากหลายเชื้อชาติบนถนนสายแรกของประเทศไทย จากข้อมูลประวัติศาสตร์ที่คุณให้มาและหลักฐานจากภาพถ่ายในปี พ.ศ. 2498 ชุมชน แขก และ จีน มีบทบาทสำคัญอย่างยิ่งในการหล่อหลอมให้ย่านบางรักและถนนเจริญกรุงกลายเป็นศูนย์กลางเศรษฐกิจนานาชาติดังนี้

1. บทบาทของชุมชน จีน ผู้สร้างรากฐานพาณิชยกรรมและโครงสร้างเมือง การสร้างระบบเศรษฐกิจตึกแถว: จากข้อมูลประวัติศาสตร์ ชุมชนชาวจีนครอบคลุมพื้นที่ตั้งแต่สะพานเหล็กจนถึงสะพานพิทยเสถียร โดยมีทั้งกลุ่มขุนนางที่สร้างตึกแถวให้เช่าและกรรมกร ข้อมูลจากผู้ใช้ ซึ่งตึกแถวสองชั้นที่ปรากฏในภาพปี 2498 คือมรดกทางสถาปัตยกรรมที่เป็นทั้งที่อยู่อาศัยและร้านค้า สะท้อนถึงวิถีชีวิตแบบ ค้าขายและพำนัก ที่ขับเคลื่อนเศรษฐกิจของย่านนี้มาอย่างยาวนานแรงขับเคลื่อนการค้าปลีก: ชาวจีนมีบทบาทในการเป็นพ่อค้าคนกลางและเจ้าของกิจการร้านค้าขนาดเล็กถึงกลางที่เรียงรายอยู่สองข้างทางถนนเจริญกรุง ทำให้ย่านนี้มีความคึกคักและเป็นแหล่งรวมสินค้าที่หลากหลาย

2. บทบาทของชุมชน แขก สะพานเชื่อมต่อความเป็นสากล (International Connection) ความหลากหลายทางชาติพันธุ์และสถานะสากล ชุมชน แขก ในบางรักมีความพิเศษตรงที่เป็นกลุ่มคนหลากหลายสัญชาติ ทั้งอินเดีย มลายู ลังกา และยะวา ซึ่งหลายกลุ่มอยู่ในบังคับของมหาอำนาจตะวันตกอย่างอังกฤษ ฝรั่งเศส และฮอลันดา ข้อมูลจากผู้ใช้ สถานะนี้ทำให้บางรักมีบรรยากาศของ ย่านนานาชาติ มาตั้งแต่ต้น การดึงดูดธุรกิจต่างชาติการที่บางรักเป็นแหล่งพำนักของกลุ่มคนที่คุ้นเคยกับวัฒนธรรมตะวันตกและภาษาต่างประเทศ จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่แบรนด์ระดับโลกอย่าง Kodak Mido Sheaffer's และสายการบิน Fly SAS จะเลือกมาตั้งป้ายโฆษณาและสำนักงานในย่านนี้ เพื่อสื่อสารกับกลุ่มลูกค้าที่มีความเป็นสากลและมีกำลังซื้อสูง

3. บทบาทร่วมในการสร้าง ย่านสร้างสรรค์ และ ศูนย์กลางธุรกิจ การผสมผสานทางวัฒนธรรม การอยู่ร่วมกันของชาวไทย จีน และแขก ทำให้เกิดการปะทะสังสรรค์ทางวัฒนธรรม ซึ่งเป็นรากฐานของความสร้างสรรค์ที่ส่งต่อมาถึงปัจจุบัน จนกลายเป็นต้นกำเนิดของ Bangkok Design Week ข้อมูลจากผู้ใช้ ศูนย์กลางการเดินทาง ในภาพเราจะเห็นทั้งรถยนต์สมัยใหม่และรถสามล้อถีบสัญจรไปมา สะท้อนถึงบทบาทของคนทุกกลุ่มที่ใช้ถนนเจริญกรุงเป็นเส้นทางหลักในการติดต่อสื่อสารและการค้า

สรุปได้ว่า ชาวจีน คือผู้ที่วางรากฐานการค้าปลีกและโครงสร้างอาคารตึกแถวที่หนาแน่น ส่วนชาวแขก คือกลุ่มที่นำพาความเป็นนานาชาติและการเชื่อมต่อกับโลกตะวันตกเข้ามาสู่บางรัก เมื่อทั้งสองกลุ่มมาบรรจบกันบนถนนเจริญกรุง จึงทำให้ย่านนี้กลายเป็น ย่านธุรกิจสากล ที่มีเสน่ห์และมีความล้ำสมัยที่สุดแห่งหนึ่งตามที่ปรากฏในภาพถ่ายปี 2498

วันอาทิตย์ที่ 18 มกราคม พ.ศ. 2569

Phuhurat wangburapha

Phahurat woven legacy by wofe99

ชุมชนชาวญวนอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานในบริเวณพาหุรัดผ่านเหตุการณ์ทางประวัติศาสตร์ที่สำคัญตั้งแต่สมัยกรุงธนบุรี โดยมีรายละเอียดดังนี้สาเหตุการอพยพ เริ่มต้นขึ้นในปี พ.ศ. 2319 เมื่อองเชียงซุง ซึ่งเป็นราชบุตรองค์ที่สี่ของเจ้าเมืองเว้ ได้นำข้าราชบริพารและไพร่พลอพยพออกจากเมืองเว้ ประเทศเวียดนามปัจจุบันเนื่องจากเกิดเหตุการณ์ความไม่สงบและการจลาจลวุ่นวายภายในเมืองเว้การตั้งถิ่นฐานครั้งแรก เมื่ออพยพเข้ามาถึงเมืองบางกอก พระเจ้าตากสินมหาราชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ชาวญวนกลุ่มนี้ตั้งบ้านเรือนอยู่บริเวณริมแม่น้ำเจ้าพระยาทางฝั่งตะวันออก ซึ่งเป็นพื้นที่บริเวณวัดเชตุพนวิมลมังคลาราม วัดโพธิ์

ในปัจจุบันการย้ายมายังย่านพาหุรัดต่อมาในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลกมหาราช รัชกาลที่ 1 ทรงมีพระราชประสงค์จะใช้ที่ดินบริเวณชุมชนชาวญวนเดิมเพื่อสร้างวังท่าเตียน จึงโปรดเกล้าฯ ให้ชาวญวนย้ายไปตั้งชุมชนใหม่ในพื้นที่บริเวณถนนพาหุรัด ถนนตรีเพชร และถนนบ้านหม้อ มรดกทางประวัติศาสตร์พื้นที่ดังกล่าวจึงกลายเป็นชุมชนชาวญวนขนาดใหญ่และถูกเรียกว่า บ้านญวนหรือ ถนนบ้าน

ญวน มาตั้งแต่อดีจนกระทั่งเกิดเหตุเพลิงไหม้ครั้งใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 5 ทำให้ชาวญวนอพยพย้ายไปตั้งถิ่นฐานที่อื่น และพื้นที่ว่างดังกล่าวจึงถูกนำมาสร้างเป็นถนนพาหุรัดและตึกแถวซึ่งมีชาวอินเดียเข้ามาจับจองพื้นที่ทำการค้าต่อในเวลาต่อมา สถานที่สำคัญที่ตั้งอยู่ในบริเวณย่านพาหุรัดตามที่ปรากฏในแหล่งข้อมูล มีดังนี้

1. วัดคุรุดวาราศรีคุรุสิงห์สภา วัดซิกข์ เป็นวัดซิกข์แห่งแรกของประเทศไทยและเป็นศูนย์รวมจิตใจของชุมชนชาวซิกข์ในย่านนี้ โดยตัวอาคารมีต้นแบบมาจากสุวรรณวิหารในเมืองอมฤตสระ ประเทศอินเดีย

2. ศูนย์การค้าดิโอลด์สยามพลาซ่าตั้งอยู่บนพื้นที่ซึ่งเคยเป็น ตลาดมิ่งเมือง ในอดีต เป็นอาคารที่มีสถาปัตยกรรมผสมผสานความเป็นตะวันตกสีเหลืองอ่อน และเป็นแหล่งรวมผ้าไหม สินค้าไทย รวมถึงขนมไทยโบราณที่ขึ้นชื่อ

3. ห้างไนติงเกล ได้รับการขนานนามว่าเป็นห้างสรรพสินค้าแห่งแรกของประเทศไทย เปิดดำเนินกิจการมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2473 โดยปัจจุบันยังคงเอกลักษณ์และกลิ่นอายความวินเทจด้วยการจำหน่ายสินค้าเก่าและหายาก นอกจากนี้ ในย่านดังกล่าวยังมีสถานที่สำคัญอื่น ๆ เช่น ห้างไชน่า เวิลด์ และ ห้างอินเดีย เอ็มโพเรียม ซึ่งเป็นศูนย์กลางการค้าในพื้นที่ลิตเติ้ลอินเดียแห่งนี้ด้วย การจัดการความขัดแย้งในชุมชนพาหุรัดมี

กรณีศึกษาที่สำคัญคือ ความขัดแย้งระหว่างเจ้าของแผงตลาดพาหุรัดและวัดราชบุรณราชวรวิหาร วัดเลียบซึ่งเป็นปัญหาเรื้อรังมานานเกือบสิบปี โดยมีรายละเอียดการจัดการดังนี้ครับ: สาเหตุของความขัดแย้ง ความขัดแย้งนี้มีจุดเริ่มต้นมาจากเหตุการณ์เพลิงไหม้ครั้งใหญ่เมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2545 ซึ่งสร้างความ

เสียหายแก่ร้านค้าประมาณ 120-150 แผง ทางวัดราชบุรณราชวรวิหารในฐานะเจ้าของพื้นที่ต้องการเข้าไปปรับปรุงพื้นที่ให้ถูกสุขลักษณะและปลอดภัย เนื่องจากสภาพตลาดเดิมมีความเสื่อมโทรม แออัด และเสี่ยงต่ออันตราย แต่กลับถูกต่อต้านจากเจ้าของแผงที่ไม่ยินยอมให้มีการพัฒนาใด ๆ แนวทางและขั้นตอนการ

จัดการความขัดแย้ง ในปี พ.ศ. 2550 ทางวัดได้ดำเนิน โครงการพัฒนาตลาดพาหุรัดโดยใช้กลยุทธ์การจัดการความขัดแย้งอย่างเป็นระบบ ดังนี้การกำหนดเป้าหมายที่เกื้อกูลชุมชนโครงการไม่ได้เน้นเพียงการปรับปรุงกายภาพ แต่ยังสร้างโอกาสให้ผู้เช่ารายเดิมที่ยากจนได้ทำมาหากินต่อ โดยวัดอาสาเป็น

ตัวกลางติดต่อธนาคารเพื่อช่วยเหลือด้านแหล่งเงินทุนหากขาดแคลน กระบวนการสร้างความเข้าใจมีการดำเนินการอย่างเป็นขั้นตอนเพื่อลดแรงต้าน ได้แก่การประชาสัมพันธ์: ให้ข้อมูลโครงการผ่านสื่อหลากหลายรูปแบบและติดประกาศให้ทราบทั่วกัน การจัดประชุม เปิดเวทีพูดคุยทั้งในรูปแบบกลุ่มย่อยและกลุ่มใหญ่ เพื่อรับฟังและชี้แจง การไกล่เกลี่ยและเจรจาใช้กระบวนการเจรจาต่อรองโดยให้เวลาแก่ผู้มีส่วนเกี่ยวข้องในการทำความเข้าใจ เพื่อมุ่งหวังให้เกิดความสมานฉันท์ การชี้แจงต่อสาธารณะเมื่อมี

การต่อต้านผ่านสื่อหรือการร้องเรียนจากกลุ่มที่ไม่เห็นด้วย ทางโครงการได้ใช้วิธีชี้แจงไปยังหน่วยงานที่เกี่ยวข้องและลงสื่อมวลชนเพื่อสร้างความเข้าใจที่ถูกต้องเกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่เกิดขึ้น, ผลลัพธ์ของการจัดการ กระบวนการดังกล่าวส่งผลให้คนในชุมชนและผู้เช่าแผงส่วนใหญ่ (ร้อยละ 80) ยินยอมเข้าร่วมโครงการพัฒนา แม้จะยังคงมีกลุ่มผู้ต่อต้านอีกร้อยละ 20 ที่ใช้วิธีการแจกใบปลิวโจมตีหรือร้องเรียนไปยัง

หน่วยงานต่าง ๆ แต่ในท้ายที่สุด โครงการก็สามารถดำเนินการจัดการความขัดแย้งและเดินหน้าพัฒนาพื้นที่ได้สำเร็จการจัดการความขัดแย้งในกรณีนี้สะท้อนให้เห็นถึงการใช้การสื่อสารสองทางและการยื่นข้อเสนอที่ช่วยพัฒนาคุณภาพชีวิตมากกว่าการบังคับใช้กฎหมายเพียงอย่างเดียว เพื่อให้ชุมชนการค้าเก่าแก่สามารถอยู่รอดได้ในสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนแปลงไป

วันพุธที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2569

九皇勝會

Kin je festival by Puyana

การดูแลสุขภาพในบริบทของเทศกาลกินเจตามที่ปรากฏในแหล่งข้อมูล ไม่ได้ครอบคลุมเพียงแค่การเลือกรับประทานอาหาร แต่ยังรวมไปถึงการปรับสมดุลร่างกายและจิตใจอย่างเป็นองค์รวม โดยมีรายละเอียดที่น่าสนใจดังนี้

1. การฟื้นฟูและปรับสมดุลร่างกาย (Physical Health) การรับประทานอาหารเจซึ่งเน้นพืชผักและธัญพืชเป็นหลักส่งผลดีต่อร่างกายในหลายด้านการขับสารพิษและปรับสมดุลการกินเจติดต่อกันช่วยให้ร่างกายปรับตัวเข้าสู่สภาวะสมดุล ช่วยขับพิษและของเสียออกจากร่างกาย นอกจากนี้ยังช่วยให้ระบบไหลเวียนโลหิตและระบบทางเดินอาหารมีเสถียรภาพมากขึ้น ระบบขับถ่ายและการย่อยเนื่องจากผักและผลไม้มีเส้นใยอาหารสูง จึงช่วยกระตุ้นระบบการขับถ่ายและการทำงานของลำไส้ให้ดีขึ้น ลดความเสี่ยงโรคการงดเนื้อสัตว์ช่วยลดการบริโภคไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอล ซึ่งเป็นปัจจัยเสี่ยงสำคัญของโรคหัวใจและโรคหลอดเลือด เวชศาสตร์อาหารในประเทศจีนมีการใช้การกินเจเป็นส่วนหนึ่งของการบำบัดโรคด้วยอาหารตามหลักเวชศาสตร์โบราณโดยมีการปรุงอาหารตามใบสั่งแพทย์เพื่อรักษาโรคเฉพาะบุคคล

2. หลักการบริโภคเพื่อสุขภาพที่ดี เพื่อให้การกินเจส่งผลดีต่อสุขภาพอย่างแท้จริง แหล่งข้อมูลได้แนะนำหลักปฏิบัติไว้ดังนี้สารอาหารที่ครบถ้วนเนื่องจากการงดเนื้อสัตว์อาจทำให้ขาดโปรตีน จึงควรเลือกบริโภค โปรตีนจากพืช ทดแทน เช่น ถั่วเหลือง เต้าหู้ ถั่วชนิดต่าง ๆ และธัญพืช เพื่อให้ร่างกายได้รับสารอาหารที่จำเป็นครบถ้วน หลีกเลี่ยงผักฉุนและรสจัดควรเว้นผักที่มีกลิ่นฉุน 5 ชนิด เพราะเชื่อว่าส่งผลกระทบต่อธาตุในร่างกาย และควร งดอาหารรสจัด (เผ็ด หวาน เปรี้ยว หรือเค็มจัด) เพื่อไม่ให้เป็นการเบียดเบียนสุขภาพตนเอง การเลือกอาหารธรรมชาติควรเน้นอาหารที่ปรุงจากธรรมชาติและปราศจากสารเคมีเพื่อให้ได้คุณประโยชน์สูงสุด

3. ความสัมพันธ์ระหว่างสุขภาพกายและสุขภาพใจ (Holistic Health) แหล่งข้อมูลเน้นย้ำว่า ร่างกายและจิตใจเป็นของคู่กันและส่งผลถึงกันอย่างใกล้ชิดสุขภาพใจที่แข็งแรง: การถือศีลและปฏิบัติธรรมในช่วงเทศกาลช่วยลดความโกรธ ความโลภ และความหลง ทำให้จิตใจสงบ มีสมาธิ และเบิกบาน การปล่อยวาง การลดความต้องการทางกายในช่วง 9 วันนี้ ถือเป็นการสร้างพลังบวกและตัดขาดจากสิ่งที่เป็นอันตรายต่อทั้งร่างกายและจิตใจมิติทางประวัติศาสตร์ความเชื่อเรื่องการดูแลสุขภาพผ่านการกินเจยังย้อนไปถึงเหตุการณ์โรคระบาดในอดีต (เช่นที่ภูเก็ต) ซึ่งชาวบ้านเชื่อว่าการถือศีลกินเจช่วยให้ร่างกายแข็งแรงพอที่จะรอดพ้นจากโรคระบาดใหญ่ได้ โดยสรุป การดูแลสุขภาพในช่วงเทศกาลกินเจจึงไม่ใช่เพียงการงดเนื้อสัตว์ตามประเพณี แต่เป็นโอกาสในการ ชำระล้างร่างกาย ควบคู่ไปกับการ ปฏิบัติธรรมเพื่อความสงบสุขทาง

จิตใจ ซึ่งจะนำไปสู่ความสุขและสุขภาพที่ดีในระยะยาว เทศกาลกินเจในย่านเยาวราช ซึ่งเป็นศูนย์กลางของชุมชนชาวไทยเชื้อสายจีนที่สำคัญผ่านข้อมูลจากแหล่งข้อมูลและบริบทของงาน กิ้วหองเซ่งห้วย 九皇勝會สามารถสรุปประเด็นสำคัญได้ดังนี้

1. ศูนย์รวมความศรัทธาและการสืบทอดทางวัฒนธรรม อัตลักษณ์ร่วมของชุมชนเทศกาลนี้เป็นสัญลักษณ์ของการแสดงออกถึงความศรัทธาอย่างลึกซึ้งของชาวไทยเชื้อสายจีน โดยชื่อเรียกที่ปรากฏในแหล่งข้อมูลอย่าง九皇勝會กิ้วหองเซ่งห้วยสื่อถึงงานสมโภชพระราชาธิราช 9 พระองค์ ซึ่งเป็นเทพเจ้าที่คอยคุ้มครองมวลมนุษย์ให้ร่มเย็น บทบาทของนักบวชและศาลเจ้าจากภาพประกอบ จะเห็นความสัมพันธ์ระหว่างนักบวชในพุทธศาสนามหายาน (ชุดสีส้ม) และ ฆราวาส (ชุดสีขาว) ซึ่งสะท้อนถึงบทบาทของวัดและศาลเจ้าในย่านเยาวราชที่เป็นทั้งสถานที่ประกอบพิธีกรรมศักดิ์สิทธิ์และเป็นที่พึ่งทางจิตใจ

2. วิถีการปฏิบัติตนและสัญลักษณ์ในเขตเมืองการสร้างบรรยากาศด้วย ธงเจเยาวราชจะถูกประดับด้วย ธงพื้นเหลืองตัวอักษรสีแดง 齋 ซึ่งนอกจากจะสื่อถึงอาหารที่ ไม่มีคาวแล้ว ยังทำหน้าที่เป็นเครื่องเตือนสติให้ผู้คนที่ผ่านไปมาตระหนักถึงการไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์และการตั้งมั่นอยู่ในศีลธรรมความขาวบริสุทธิ์ท่ามกลางเมืองพฤติกรรมการ นุ่งขาวห่มขาวของผู้เข้าร่วมงานที่ปรากฏในภาพ สื่อถึงการชำระล้างจิตวิญญาณให้บริสุทธิ์ ซึ่งสร้างความแตกต่างอย่างชัดเจนจากสภาพแวดล้อมที่เป็นอาคารพาณิชย์และตึกแถวในย่านธุรกิจ การชำระล้างร่างกายและจิตใจการกินเจในย่านนี้ไม่ได้มีเป้าหมายเพียงแค่การงดเนื้อสัตว์ แต่รวมถึงการ งดผักฉุน 5 ชนิด กระเทียม หอม หลักเกียว กุยช่าย ใบยาสูบและการรักษาศีล 5 เพื่อปรับสมดุลร่างกายและขับสารพิษ

3. มิติทางด้านจิตวิทยาและสังคม การเชื่อมโยงสุขภาพกายและใจการจัดงานในย่านที่วุ่นวายอย่างเยาวราชเป็นโอกาสให้ผู้ปฏิบัติได้ ปล่อยวางจากความต้องการทางกายและลดความโกรธ ความโลภ ความหลง การปฏิบัติธรรมในพื้นที่นี้จึงสอดคล้องกับแนวคิดเรื่องการสร้างความสุขจากภายใน การเว้นกรรมและการแผ่เมตตาผู้คนที่มารวมตัวกันที่เยาวราชในช่วงนี้มีความเชื่อร่วมกันในเรื่อง "การเว้นกรรม" โดยตระหนักว่าการฆ่าสัตว์เพื่อนำเนื้อมาบริโภคนั้นเป็นการสร้างกรรมที่จะส่งผลต่อสุขภาพและอายุขัย, ข้อมูลเพิ่มเติมที่ไม่ได้มาจากแหล่งข้อมูลโดยตรง แม้แหล่งข้อมูลจะระบุประวัติการเริ่มต้นที่เกาะภูเก็ต แต่ในปัจจุบัน เยาวราช ถนนสายมังกร ได้กลายเป็นแลนด์มาร์คสำคัญที่สุดในกรุงเทพฯ สำหรับเทศกาลนี้ โดยมี วัดมังกรกมลาวาส เล่งเน่ยยี่เป็นศูนย์กลางหลักของพิธีกรรมทางศาสนาและประเพณี กิ้วหองเซ่งห้วยที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในเขตเมืองหลวง

วันอาทิตย์ที่ 11 มกราคม พ.ศ. 2569

History of old monk

Old Monk by Puyana

หลวงพ่อเชย (พระครูมหาชัยบริรักษ์) ได้ใช้ความรู้ความสามารถด้านการช่างควบคู่ไปกับความเชี่ยวชาญด้านพระคาถาอาคมในการบูรณปฏิสังขรณ์และพัฒนาวัดเจษฎารามจนมีความเจริญรุ่งเรืองเป็นอย่างมาก โดยมีลักษณะการทำงานและผลงานที่สำคัญดังนี้การออกแบบด้วยตนเองท่านเป็นพระนักพัฒนาที่ลงมือออกแบบถาวรวัตถุต่าง ๆ ภายในวัดด้วยตัวเองเป็นส่วนใหญ่ ซึ่งแสดงให้เห็นถึงทักษะและความเชี่ยวชาญเชิงช่างที่ท่านมี การสร้างถาวรวัตถุที่หลากหลายภายใต้การนำของท่าน วัดเจษฎารามได้รับการก่อสร้างอาคารสำคัญมากมายเพื่อประโยชน์ทั้งในด้านศาสนพิธีและการศึกษา ได้แก่พระอุโบสถและวิหาร หอสวดมนต์และศาลาการเปรียญ หอพระไตรปิฎก ศาลาบำเพ็ญกุศลโรงเรียนประชาบาล เพื่อประโยชน์ทางการ

ศึกษาของคนในชุมชน การทุ่มเทแรงกายและสติปัญญาในงานด้านการช่างของท่าน นับตั้งแต่ดำรงตำแหน่งเจ้าอาวาสในปี พ.ศ. 2462 เป็นต้นมา ไม่เพียงแต่ทำให้วัดมีความมั่นคงแข็งแรงทางกายภาพ แต่ยังทำให้วัดเจษฎารามกลายเป็นศูนย์กลางของชุมชนมหาชัยที่ยังคงปรากฏหลักฐานมาจนถึงปัจจุบันหากเปรียบวัดเจษฎารามเป็นประติมากรรมชิ้นเอก หลวงพ่อเชยก็คือช่างผู้ลงมือร่างแบบและตอกเสาเข็มด้วยตัว

เอง โดยใช้ความศรัทธาและความรู้เชิงช่างเป็นเครื่องมือในการเนรมิตวัดเก่าให้กลายเป็นอารามที่สง่างามและเป็นประโยชน์ต่อคนทุกรุ่น การสร้างโรงเรียนประชาบาลโดยหลวงพ่อเชย (พระครูมหาชัยบริรักษ์) ส่งผลกระทบเชิงบวกต่อชุมชนมหาชัยอย่างมีนัยสำคัญในหลายด้านตามที่ปรากฏในแหล่งข้อมูล ดังนี้ การสร้างประโยชน์ทั้งทางโลกและทางธรรม หลวงพ่อเชยไม่ได้มุ่งเน้นเพียงการบูรณะวัดเพื่อการประกอบพิธีกรรมทางศาสนาเท่านั้น แต่ท่านยังถูกยกย่องว่าเป็น พระนักพัฒนาที่สร้างประโยชน์ให้แก่ชุมชนในทาง

โลกด้วยการจัดตั้งสถานศึกษาควบคู่ไปกับถาวรวัตถุทางศาสนา การวางรากฐานการศึกษาให้เยาวชน การสร้างโรงเรียนประชาบาลเป็นการสร้างโอกาสทางการศึกษาให้แก่คนในชุมชนมหาชัยและจังหวัดสมุทรสาคร ทำให้เยาวชนมีสถานที่เรียนที่เป็นสัดส่วนและมั่นคง ซึ่งส่งผลต่อเนื่องให้คนรุ่นหลังได้ใช้ประโยชน์สืบมาจนถึงปัจจุบัน การเป็นศูนย์กลางของชุมชน: ด้วยความที่ท่านเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างด้วยตนเอง โรงเรียนแห่งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งของการพัฒนาวัดเจษฎารามให้มีความเจริญรุ่งเรืองสูงสุดในยุคนั้น ทำให้วัดกลายเป็นศูนย์กลางที่ตอบโจทย์ทั้งด้านจิตใจและด้านปัญญาของคนในพื้นที่ มรดกที่ยั่งยืนแหล่งข้อมูลระบุว่าถาวรวัตถุที่ท่านสร้าง รวมถึงโรงเรียนประชาบาล เป็นสิ่งที่ท่านตั้งใจสร้าง

ไว้เพื่อให้ คนรุ่นหลังได้พบเห็นและใช้ประโยชน์มาจนถึงปัจจุบันซึ่งแสดงถึงวิสัยทัศน์ที่ยาวไกลในการพัฒนาคุณภาพชีวิตของคนในชุมชน โดยสรุป การสร้างโรงเรียนประชาบาลของหลวงพ่อเชยคือการมอบ อาวุธทางปัญญาให้แก่ชุมชน นอกเหนือไปจากเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจทางศาสนา ทำให้ท่านเป็นที่เคารพรักในฐานะพระผู้ให้ที่สร้างความเจริญรอบด้านอย่างแท้จริง หากจะเปรียบเทียบให้เห็นภาพ หลวงพ่อเชยเปรียบเสมือนวิศวกรผู้สร้างสะพานที่เชื่อมโยงระหว่างความศรัทธากับการศึกษา โดยสะพานแห่งนี้ไม่ได้พาคนไปสู่ความสงบทางใจเพียงอย่างเดียว แต่ยังนำพาเยาวชนในชุมชนไปสู่โอกาสและความรู้ที่จะใช้เลี้ยงชีพในอนาคตด้วย มีเพียงรูปภาพของหลวงพ่อเชยแห่งวัดเจษฎาราม จังหวัดสมุทรสาคร ในลักษณะนั่งสมาธิบนอาสนะพร้อมพัดยศและเครื่องประกอบสมณศักดิ์ อย่างไรก็ตาม แหล่งข้อมูลนี้ไม่ได้ระบุราย

ละเอียดเป็นข้อความเกี่ยวกับประวัติหรือบทบาทของท่านไว้ เพื่อให้คุณเห็นภาพประวัติและบทบาทหน้าที่ของท่านได้ชัดเจนยิ่งขึ้น ข้อมูลต่อไปนี้เป็นข้อมูลที่อยู่นอกเหนือจากแหล่งข้อมูลที่คุณจัดหามา ซึ่งคุณอาจต้องการตรวจสอบความถูกต้องเพิ่มเติมจากแหล่งข้อมูลที่เป็นทางการอีกครั้งประวัติโดยสังเขปหลวงพ่อเชย หรือ พระครูชัยธรรมธาดา เป็นอดีตเจ้าอาวาสวัดเจษฎาราม ท่านเป็นพระเกจิอาจารย์ที่มีชื่อเสียงอย่างมากในลุ่มน้ำท่าจีนในช่วงอดีต เป็นที่เลื่อมใสศรัทธาของชาวมหาชัยและจังหวัดใกล้เคียงบทบาทสำคัญต่อวัดเจษฎาราม ท่านเป็นผู้นำในการบูรณปฏิสังขรณ์และพัฒนาวัดเจษฎารามให้มีความเจริญรุ่งเรือง จากเดิมที่เป็นวัดเก่าแก่ให้กลายเป็นศูนย์กลางทางการศึกษาและปฏิบัติธรรมของชุมชนบทบาทต่อชุมชนและด้านจิตใจท่านเป็นที่พึ่งทางจิตใจของชาวประมงและชาวบ้านในจังหวัดสมุทรสาคร โดยมักจะได้รับนิมนต์ไปใน

พิธีสำคัญต่าง ๆ การสร้างวัตถุมงคลท่านมีชื่อเสียงอย่างมากในการสร้างพระปิดตาเนื้อผงคลุกรัก ซึ่งถือเป็นหนึ่งในเบญจภาคีพระปิดตาเนื้อผง และเป็นที่ต้องการอย่างมากของนักสะสมพระเครื่อง โดยมีความเชื่อในพุทธคุณด้านเมตตามหานิยมและแคล้วคลาดปลอดภัย มรดกทางวัฒนธรรม ชื่อเสียงของท่านยังส่งผลให้วัดเจษฎารามเป็นที่รู้จักในวงกว้าง แม้แต่ของดีขึ้นชื่อของมหาชัยอย่าง ลอดช่องวัดเจษ ก็มีที่มาจากชุมชนรอบวัดที่ได้รับอิทธิพลความศรัทธาและการรวมกลุ่มของชุมชนรอบวัดแห่งนี้ หลวงพ่อเชยเปรียบเสมือน เสาหลักแห่งศรัทธา ของชาวมหาชัย ที่ไม่เพียงแต่สร้างศาสนวัตถุไว้ภายในวัด แต่ยังสร้างเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจที่มั่นคงให้กับคนในชุมชนที่ต้องเผชิญกับวิถีชีวิตชาวเลที่เต็มไปด้วยความเสี่ยงในอดีต

วันอาทิตย์ที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2569

Baan mo Electric Market

Ban Mo Layers of Identity by wofe99

ในบริบทที่กว้างขึ้น แหล่งข้อมูลได้สะท้อนให้เห็นว่า บ้านหม้อ ไม่ได้เป็นเพียงย่านการค้า แต่เป็นพื้นที่ที่มีความซับซ้อนทางสังคมและวัฒนธรรม ซึ่งเกิดจากการหลอมรวมของกลุ่มชาติพันธุ์และความเปลี่ยนแปลงตามยุคสมัย ดังนี้

1. พหุวัฒนธรรมและรากเหง้าทางชาติพันธุ์ บ้านหม้อเป็นพื้นที่รองรับ ความหลากหลายทางชาติพันธุ์ มาตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์ โดยมีกลุ่มหลัก ๆ คือ ชาวมอญเป็นกลุ่มดั้งเดิมจากอยุธยาที่เข้ามาตั้งถิ่นฐานและสร้างเอกลักษณ์ผ่านอาชีพปั้นหม้อ จนกลายเป็นชื่อย่าน, มีบุคคลสำคัญคือ พระยาศรีสหเทพ ซึ่งมีเชื้อสายและเป็นเขยชาวมอญบ้านหม้อ เป็นผู้รวบรวมชาวมอญสร้าง สะพานมอญ"ขึ้นชาวญวนและชาวลาว ตั้งถิ่นฐานอยู่ในพื้นที่ต่อเนื่องกัน (บ้านญวนและบ้านลาว) โดยชาวญวนมีบทบาทสำคัญในการทำภาชนะหุงต้มในยุคแรกชาวจีนเข้ามามีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนผ่านเศรษฐกิจสู่การค้าอัญมณีและเครื่องประดับ และยังคงทิ้งร่องรอยทางวัฒนธรรมไว้ผ่านที่พึ่งทางใจ

2. ศูนย์รวมความเชื่อและการปรับตัวของศาสนสถาน สังคมในย่านนี้มี ศาสนาพุทธ เป็นศูนย์กลาง โดยมี วัดทิพยาวารี (กัมโล่วยี่) เป็นวัดจีนเก่าแก่ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนทั้งในและนอกพื้นที่ นอกจากนี้ยังมีลักษณะวัฒนธรรมความเชื่อที่น่าสนใจคือ ศาลเจ้าขนาดเล็กเนื่องด้วยพื้นที่ในย่านมีจำกัดและราคาที่ดินแพงมาก ศาลเจ้าในบ้านหม้อจึงมีขนาดเล็กและแทรกตัวอยู่ตามตึกแถว เพื่อใช้เป็นที่พึ่งทางจิตใจและเสริมสิริมงคลด้านการค้าขายของชาวจีนการปรับตัวของวัดวัดในย่านนี้มีการปรับตัวตามสภาพเศรษฐกิจ เช่น การอนุญาตให้พ่อค้าแม่ค้าตั้งแผงขายของหน้าวัด เพื่อให้ศาสนสถานยังคงเป็นส่วนหนึ่งของวิถีชีวิตย่านการค้าได้

3. การเปลี่ยนผ่านสู่สังคมเมืองแบบ ต่างคนต่างอยู่แหล่งข้อมูลชี้ให้เห็นความเปลี่ยนแปลงทางสังคมที่สำคัญเมื่อย่านนี้กลายเป็นเขตเศรษฐกิจเต็มตัวความสัมพันธ์ที่เหินห่างวิถีชีวิตแบบคนเมืองที่มีการแข่งขันสูงและการดำรงชีวิตที่เน้นการค้าขาย ทำให้ความสัมพันธ์ในชุมชนลดความใกล้ชิดลงและกลายเป็นลักษณะ ต่างคนต่างอยู่มากกว่าในอดีตการลดบทบาทของประเพณีกิจกรรมทางศาสนาและประเพณีดั้งเดิม เช่น งานสงกรานต์ หรือวันสำคัญต่าง ๆ ลดความคึกคักลงเนื่องจากผู้คนมีเวลาว่างน้อยลงจากการมุ่งเน้นประกอบอาชีพ

4. วัฒนธรรมการสืบทอดอาชีพ (Legacy of Trade) วัฒนธรรมที่เข้มแข็งที่สุดประการหนึ่งของบ้านหม้อคือ การสืบทอดธุรกิจจากรุ่นสู่รุ่น โดยเฉพาะในกลุ่มร้านค้าเพชร ร้านทอง และช่างฝีมือการสืบทอดนี้ไม่ได้เป็นเพียงการส่งต่อทรัพย์สิน แต่เป็นการส่งต่อ องค์ความรู้เฉพาะทางและชื่อเสียงของตระกูลที่ทำให้ย่านนี้ยังคงได้รับความนิยมจากบุคคลภายนอกอย่างต่อเนื่องโดยสรุป สังคมบ้านหม้อเปลี่ยนจากชุมชนชาติพันธุ์ที่ผูกพันด้วยหัตถกรรม สู่สังคมพาณิชย์ระดับประเทศที่ความสัมพันธ์ถูกเชื่อมโยงด้วยมูลค่าทางเศรษฐกิจ

และการสืบทอดกิจการ สังคมและวัฒนธรรมของบ้านหม้อเปรียบเสมือน เครื่องประดับโบราณที่ถูกนำมาเจียระไนใหม่แม้วัสดุตั้งต้นจะเป็นดิน (ช่างปั้นหม้อ) และทองคำ (ช่างทอง) จากหลายตระกูลที่แตกต่างกัน แต่เมื่อเวลาผ่านไป อัญมณีเหล่านี้ก็ถูกขัดเกลาด้วยกระแสความทันสมัยและเทคโนโลยี จนกลายเป็นเครื่องประดับที่มีมูลค่าสูง แม้จะดูแข็งแกร่งและเป็นสากลขึ้น แต่หากพิจารณาดูให้ดีจะยังเห็นรอยจารึกของช่างฝีมือรุ่นบรรพบุรุษที่ฝังลึกอยู่ในเนื้อในเสมอ

ย่าน บ้านหม้อเป็นตัวอย่างที่ชัดเจนของพื้นที่ทางประวัติศาสตร์ที่เป็น เบ้าหลอมทางวัฒนธรรมจากการอยู่อาศัยร่วมกันของหลากหลายกลุ่มชาติพันธุ์ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน ซึ่งความหลากหลายนี้ได้ส่งผลต่อชื่อเรียก อาชีพ และอัตลักษณ์ของย่าน ดังนี้

ชาวมอญ (Mon) เป็นกลุ่มชาติพันธุ์ดั้งเดิมที่อพยพมาจากกรุงศรีอยุธยาตามเสด็จสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราชมาตั้งถิ่นฐาน ชื่อ บ้านหม้อ มีที่มาสำคัญจากอาชีพการปั้นหม้อดินเผาของชาวมอญกลุ่มนี้ นอกจากนี้ยังมีหลักฐานทางประวัติศาสตร์อย่าง สะพานมอญซึ่งสร้างโดยพระยาศรีสหเทพที่มีเชื้อสายและเป็นเขยชาวมอญในย่านนี้ ชาวญวน (Vietnamese)ชุมชนชาวญวนอพยพเข้ามาตั้งถิ่นฐานตั้งแต่ต้นกรุงรัตนโกสินทร์

ในบริเวณที่เรียกว่า บ้านญวน ซึ่งอยู่ต่อเนื่องกับบ้านหม้อ ชาวญวนในยุคแรกประกอบอาชีพทำภาชนะหุงต้มเช่นเดียวกับชาวมอญ ก่อนจะเลิกราไปเมื่อมีภาชนะสมัยใหม่เข้ามาแทนที่ ชาวจีน (Chinese)เข้ามามีบทบาทสำคัญในการเปลี่ยนโฉมย่านนี้จากแหล่งหัตถกรรมสู่ ย่านการค้าอัญมณีและเครื่องประดับ อิทธิพลของชาวจีนเห็นได้ชัดจากความหนาแน่นของ ศาลเจ้าขนาดเล็ก และ วัดทิพยาวารี (กัมโล่วยี่) ซึ่งเป็นวัดจีนเก่าแก่ที่เป็นศูนย์รวมจิตใจของคนในย่านมาอย่างยาวนาน ชาวลาว (Lao)ปรากฏหลักฐานการตั้งถิ่นฐานใน

ชื่อ บ้านลาวซึ่งเป็นพื้นที่ที่อยู่ถัดมาจากบ้านหม้อและบ้านญวน สะท้อนให้เห็นว่าในอดีตพื้นที่แถบนี้เป็นที่รองรับกลุ่มผู้อพยพหลากหลายเชื้อชาติที่เข้ามาพึ่งพระบรมโพธิสมภาร ชาวอินเดีย (Indian) แม้จะไม่ได้เป็นกลุ่มหลักในบ้านหม้อโดยตรง แต่อิทธิพลของกลุ่มชาติพันธุ์อินเดียมีความเชื่อมโยงผ่าน ถนนพาหุรัด ซึ่งตัดผ่านย่านบ้านญวนเดิมหลังจากเกิดไฟไหม้ใหญ่ในสมัยรัชกาลที่ 5 และต่อมาได้กลายเป็นย่านเศรษฐกิจที่สำคัญของชาวไทยเชื้อสายอินเดียที่อยู่ติดกับบ้านหม้อ ในปัจจุบัน แม้ความชัดเจนของกลุ่มชาติพันธุ์ตามชื่อเรียก บ้านมอญ บ้านญวน หรือบ้านลาวจะเลือนหายไปตามการขยายตัวของเมืองและ

เปลี่ยนผ่านสู่สังคมเมืองแบบต่างคนต่างอยู่ แต่ร่องรอยทางวัฒนธรรมยังคงสืบทอดผ่านอาชีพการค้าอัญมณีและการเป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจที่เชื่อมโยงคนหลากเชื้อชาติเข้าด้วยกัน เพื่อให้เห็นภาพชัดเจน ความหลากหลายทางชาติพันธุ์ในย่านบ้านหม้อเปรียบเสมือน ภาพโมเสก (Mosaic) ขนาดใหญ่" ที่ประกอบขึ้นจากเศษแก้วหลากสี ทั้งมอญ ญวน ลาว และจีน แม้ในระยะหลังสีของแต่ละชิ้นจะเริ่มกลมกลืนกันไปตามกาลเวลา แต่เมื่อมองในภาพรวม เราจะยังคงเห็นลวดลายที่สวยงามและซับซ้อน ซึ่งสะท้อนถึงประวัติศาสตร์การสร้างเมืองที่เปิดรับความแตกต่างหลากหลายมาโดยตลอด