บ้านเก่าเล่าเรื่อง

 

Charoenchai Communnity the Oldhouse Stoty by wofe99

สภาพแวดล้อมทางกายภาพและวิถีชีวิตในพื้นที่ชุมชนเจริญไชยสะท้อนถึงการปะทะสังสรรค์ระหว่างประวัติศาสตร์ที่รุ่งเรืองกับวิถีชีวิตดั้งเดิมที่ปรับตัวตามกาลเวลา โดยสามารถจำแนกออกเป็นรายละเอียดดังนี้ สภาพแวดล้อมทางกายภาพที่สะท้อนอดีต สถาปัตยกรรมที่ผสมผสาน อาคารในชุมชนมีลักษณะเป็นตึกแถวโบราณที่ได้รับอิทธิพลจาก สถาปัตยกรรมแบบยุโรป เห็นได้จากเสาหลอกที่มีหัวเสาประดับลวดลายปูนปั้น (Pilasters) ซุ้มหน้าต่างทรงโค้ง และลายบัวปูนปั้นใต้ชายคา องค์ประกอบเหล่านี้ขนาบข้างทางเดินหรือตรอกแคบ ๆ ที่วางผังให้อาคารเรียงชิดติดกัน ร่องรอยการใช้งานและกาลเวลา สภาพภายนอก

อาคารแสดงถึงความเก่าแก่ผ่าน ผนังที่สีลอกล่อน มีรอยแตกร้าว และคราบความชื้น มีการใช้ กันสาดสังกะสีที่เริ่มเป็นสนิม มุงทับพื้นที่ทางเดินและค้ำยันด้วยไม้คอยพยุงไว้เพื่อให้เกิดร่มเงาและกันฝน นอกจากนี้ยังมีสายไฟที่พาดระโยงระยางผ่านหน้าตัวอาคาร สะท้อนถึงสภาพชุมชนเมืองเก่าที่มีความหนาแน่นสูง วิถีชีวิตที่ผูกพันกับวัฒนธรรมและความเชื่อ พื้นที่ที่หลอมรวมหน้าที่การใช้งาน: วิถีชีวิตในชุมชนเป็นลักษณะของการอยู่อาศัยที่ผสมผสานกับพื้นที่ทำงาน พื้นที่ชั้นล่างมักถูกใช้สอยอย่างเต็มที่ มีทั้งการตากผ้า วางสิ่งของเครื่องใช้ และจอดรถจักรยานยนต์ ซึ่งเป็นการใช้พื้นที่กึ่งสาธารณะตามวิถีชีวิตดั้งเดิม ศูนย์รวมทางจิตใจและสายสัมพันธ์ภายในอาคารทำหน้าที่เป็นที่เก็บรักษาความทรงจำและบันทึกทาง

วัฒนธรรม มีการประดับ ภาพถ่ายบุคคลสำคัญ ภาพพระสงฆ์ และรูปเคารพทางศาสนา เช่น เจ้าแม่กวนอิม สิ่งเหล่านี้ยืนยันถึงวิถีชีวิตที่ยึดโยงอยู่กับความกตัญญู ความเชื่อทางศาสนาพุทธทั้งแบบไทยและจีน และการรักษารากเหง้าของครอบครัว ความสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดลักษณะของตรอกที่แคบและการมีหน้าต่างไม้บานเปิดเรียงรายส่งผลให้เกิดปฏิสัมพันธ์ที่ใกล้ชิดระหว่างสมาชิกในชุมชน พื้นที่ทางเดินไม่ได้เป็นเพียงทาง
ผ่าน แต่เป็นเส้นเลือดใหญ่ที่เชื่อมร้อยผู้คนที่มีความเชื่อและ

รากฐานทางวัฒนธรรมเดียวกันเข้าไว้ด้วยกัน สภาพแวดล้อมของชุมชนเจริญไชยเปรียบเสมือน สมุดจดบันทึกเล่มหนา ที่มีหน้ากระดาษเป็นผนังปูนเก่าและรอยปะชุนด้วยสังกะสี แม้ภายนอกจะดูทรุดโทรมไปตามกาลเวลา แต่ทุกรายละเอียดในนั้นกลับบันทึกเรื่องราวความศรัทธาและวิถีชีวิตที่มีชีวิตชีวาของคนหลายชั่วอายุคนไว้ได้อย่างครบถ้วน